Een boottripje

Eindelijk hadden we er een. Van Chinese afkomst, niet te duur, 4 pk. De buitenboordmotor moest onze uitvouwbare Porta-bote voortstuwen, zodat wij ons ontspannen om een willekeurig langstrekkende omgeving konden bekommeren.  We hadden er eerder een, ooit tweedehands gekocht op Marktplaats, maar die begaf het om de haverklap. Deze aanwinst kwam uit een failliete bedrijfsboedel via een veilingsite en was hagelnieuw. Natuurlijk werd hij eerst getest in water dichtbij huis.

Een onderdeeltje moest vervangen worden, maar daarna deed ie het gewoon weer. Met de ingevouwen boot op en de buitenboordmotor in de auto vertrokken naar Kroatië.

Met zijn heldere, blauwe water, ruige kust en idyllische havenplaatsjes maakte Kroatië onze verwachtingen meer dan waar. Wat een heerlijke plek om vakantie te vieren. Overigens waren we niet de enigen die dat dachten, maar dat went snel.

Op dag twee van de vakantie vouwden we onze boot uit. Hij is gemaakt van een sterk, flexibel soort kunststof en opgevouwen is hij nog geen tien centimeter dik. Met drie eveneens inklapbare bankjes die je tegen de zijwanden klemt, zet je de boot in de juiste vorm. Door het opvallende model vielen we ook hier uit de toon (zeker als je er ook nog een parasol in zet zoals wij) bij de jachten die in alle maten en snelheden voorbij gleden.

porta bote

Ons plan was om naar het nabijgelegen Limski fjord te varen. Het was aangenaam in het wiebelende bootje en dankzij de pruttelende motor lieten we het strandje snel achter ons. We zagen nu voor het eerst dat het aan onze camping grenzende recreatiegebied was bestemd voor naturisten. Doodnormaal natuurlijk, maar ook bijzonder genoeg om daar een beetje besmuikt om te lachen. En zeker door N., die het helemaal niks vond.

Net toen we voorbij het eilandje waren met tenten met blote mensen ervoor, stopte de motor er abrupt mee. N. trok aan het touwtje, en nog eens, en nog eens, maar afgezien van wat gebrul gaf het apparaat geen sjoege. We namen de voor de zekerheid meegenomen roeispanen ter hand.

Ongemerkt hadden we al een aardige afstandje afgelegd, merkten we nu. De temperatuur in de boot steeg en het humeur daalde omgekeerd evenredig. Bij N. dan; ik zat eigenlijk best lekker.

We roeiden nauwelijks vijf minuten toen er een speedbootje kwam aangesneld met aan het roer een man met bungelend klokkenspel. Of hij ons een sleep kon geven naar het jachthaventje van het vakantiepark waar hij verbleef. Ik zag N. al kijken, maar ík zag ons al roeien. Er zat niets anders op dan het aanbod te aanvaarden en ons bij het naturistenstrand te laten afzetten om de motor daar te laten repareren.

Tegen de tijd dat de monteur concludeerde dat hij precies dát kapotte onderdeel niet op voorraad had, was ik helemaal gewend aan al die blote mensen om me heen. Maar de volgende keer gaan we weer gewoon roeien.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: