A’dam en ik

Zoals gewoonlijk was de file op de A9 langer dan ik had ingepland, zodat ik me weer eens zat te verbijten achter het stuur terwijl ik ondertussen de tijd van minuut tot minuut in de gaten hield. Ik baalde van m’n hardleersheid en nam me voor de zoveelste keer voor om de volgende keer tien minuten eerder te vertrekken. Mijn bestemming die ochtend: Nieuwezijds Voorburgwal in Amsterdam. Altijd een feestje en dat ligt ook aan de reis ernaartoe. En dan bedoel ik niet dat deel van de reis over de A9, o nee, ik heb nog net geen hekel aan autorijden, maar de rit in tramlijn 2 van Sloten naar het centrum. Die tweede etappe met de tram heb ik ingelast om te besparen op hoge parkeerkosten in de stad, maar voor een dorpsbewoner als ik (wat een grappig woord eigenlijk; geeft een associatie met holbewoner) is dat hetzelfde als een rondje in de draaimolen voor een klein kind.

Voorlopig zat ik echter nog niet in de tram. Om een stuk van de file te ontwijken, nam ik de afslag bij Badhoevedorp; vanaf dat punt zou het nog maar tien minuten rijden zijn naar de tramhalte. De omleiding via Osdorp moest geen probleem zijn: eerder die week was het mij immers ook gelukt om zonder navigatie, weliswaar op goed geluk, in een keer naar de goeie bestemming te rijden. Het eerste stuk door de buitenwijken ging het nog goed, maar ineens realiseerde ik me dat ik niet meer wist waar ik reed. En erger nog, ik wist ook niet meer of ik richting noord, oost, zuid of west reed. Ik ging linksaf, ik ging rechtsaf, maar zag geen herkenningspunten meer. De straatnamen die ik las, kende ik wel, maar waar die zich op de plattegrond van Amsterdam bevonden, geen idee. De passerende tramlijn 17 waarop als eindbestemming Centraal Station stond aangegeven, bleek mijn redding. Snel de auto wegzetten en in die tram; wellicht zou ik nog op tijd op mijn afspraak zijn. Aan het begin van de eerste de beste straat waar ik gezien het dorpse karakter mijn auto veilig leek te kunnen stallen, stond een bord met de waarschuwing: gebied beveiligd met dna-spray. Ik had zo’n bord nog nooit eerder gezien, zodat ík daar in ieder geval door werd afgeschrikt. Voor de parkeerplaats van het verderop gelegen aftandse flatgebouw werd gewaarschuwd voor een drankverbod in de avonduren. Ik had al een aardige eerste indruk van de habitat van de bewoners in dit stadsdeel. Nou ja, het was negen uur ’s ochtends, dus het moest mogelijk zijn om ongeschonden de tram te bereiken.

Gelukkig kwam die tram snel, zodat mijn pleziertochtje kon beginnen en deze keer nog wel onverwacht langs een andere dwarsdoorsnede van Amsterdam. Wat ik zo leuk vind aan een tramlijn die begint op het bijna-uiterste randje van de stad en eindigt in het hart: in een halfuur zie je in vogelvlucht de architectuurgeschiedenis van de stad aan je voorbijtrekken. En dat vanaf de best denkbare plek, met ongehinderd uitzicht, voor nog geen twee euro. Jammergenoeg was ik wel weer tien minuten te laat op mijn afspraak.

Nawoord: Thuis heb ik de kaart van Amsterdam even goed bestudeerd, zodat ik de volgende keer weer de juiste afslag neem. En om te voorkomen dat ik totaal verweesd rondrijd als ik per ongeluk, je weet het maar nooit, toch weer de verkeerde kant op rijd. En dat van die dna-spray heb ik ook nog uitgezocht: dat schijnt vrij algemeen gebruikt te worden in de stad. Weet ik dat ook weer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: